BİZİM İÇİN FENERBAHÇE
Öyle bir iki cümleye sığmaz

FENERBAHÇE dediğin..

Ne resmedilebilir

ne de yazılabilir

doğru dürüst..

Tam ağız dolusu gülecekken

gözünde beliren yaştır

FENERBAHÇE..

Hani güneşli günler

doğacak gibi olur da

mevsim birden

ayaza keser ya,

o hesap..

Hiç bi sağlık sorunun yokken

zangır zangır titremesidir

ellerinin..

Ya da

maddi, manevi bataktayken bile

neşeyle atılan kahkahadır

işte..

Yaşam kavgasında

sıfırı dahi tüketmişken

4’lerin, 5’lerin,

ve hatta

6’ların

hayalini kurmaktır..

SARI ve LACİVERT çubukların arasına

gönüllü hapsolmaktır..

Ama inadına isyankar,

inadına hür!

Izdırabı da

kendisi kadar çok sevilen

bir manyaklıktır,

kabul..

Her şeyden vazgeçip,

ondan vazgeçememektir

icabında..

Hayat kıyametse misal,

FENERBAHÇE Araf’tır!.

Yıllar sonrasını görüp,

gözünün önünü görememektir

esasen..

Bazen

baba yadigarı el örgüsü bir bere,

bazen eşinden hatıra

bir eşarptır

öpüp başına koyduğun..

Üzerinde logo var diye

poşetleri atamamak,

etiketleri biriktirmek,

deli muamelesi görmektir

bildiğin..

Maç günü evlenen kuzene, dosta

kalayı basmaktır ulan

FENERBAHÇE!

Kemoterapiyi dava gününe,

ameliyatı Cadde Yürüyüşüne

denk getirmemek için

doktorla kavga etmektir..

Galibiyet sonrası

Pazartesi sabahına

“Bugün bayram erken kalkın çocuklar” şarkısıyla,

yenilince

Pazar sabahına bile

cenaze marşı eşliğinde

uyanmaktır!

Canını acıtsa da,

böğrünü cayır cayır yaksa da

tedavisini reddettiğin

hastalıktır FENERBAHÇE!

Sen FENERBAHÇE’yi

haftada bir

stadyumda, salonlarda yaşanan

eğlencelik falan mı sanıyorsun?

Yok be iki gözüm,

salkım salkım yaşanan ömrün
ta kendisidir
FENERBAHÇE!.

BU İŞTE Bİ “İP”NELİK VAR!

Sen 16 sene sürdürürsen

geleneği,

ayağı düze basamayanlara

tersten saplarsan oklarını;

peri de ararlar,

büyü de,

ip de!

E onun bunun ipiyle

inmeye alışmışlar

kör kuyulara

bunca zaman..

Değil iki,

üç, dört, beş

hatta 6 (yazıyla altı) cambaz

oynattıkları olmuş

aynı ipte..

Her türlü dalavereyi

çevirmişler

yine inceldiği yerden

kopmamış ipleri..

E sen de maşallah

tespihe dizer gibi,

ipe dizer gibi

her sezon vermişsin ayarı..

İplikleri pazara çıkmış

gene de kollanmışlar,

pamuklara sarılmışlar..

İpe sapa gelmeyen iftiralarla

yürütmüşler

çoktan batması gereken

çürümüş gemilerini..

SOMA’ya yardım parası,

vergi söz konusu olunca

itinayla ipe un sermişler

utanmadan,

arlanmadan..

İş sıkıya binince

kirişi kırmak,

ipi kırmak

alameti farikaları olmuş!

Zaten rezilliklerini örtmek için

ipin ucunu kaçırmada

dünya markası

sayılırlar!

İplerini

ellerinde tuttukları kuklalara

bin çeşit kepazelik yaptırıp

sporun içine etmişler

yıllarca..

İğne iplik erimişler

koltuk sahiplerinin

koltuğa değen yerlerini

yalamaktan..

İpini koparan

senin üstüne saldırmış

salya sümük..

Bunca şeye rağmen

hala diz çökmemişsin,

“ipe gitsem de

son sözüm FENERBAHÇE” demişsin..

Bi de 16 yıldır

uçkurlarının iplerini çözüp

ellerine vermişsin..

E doğal yani

kerameti
artık

peride, büyüde,
ipte aramaları..

O FORMA
O giydiğin formada

benim gözyaşım var

arkadaş,

alınterim var..

Terkedilmişliklerin ardından

sığınmalarım var

o formada..

Hayatın çilesine, yüküne

meydan okuyuşum var..

Babamdan yediğim azar,

anamdan aldığım dua var

buram buram..

Gurbet ellerde

biçare kalmışlığım,

mesafelerin

gelmişine geçmişine

saymışlığım var!

Uğruna kavga etmişliğim,

dayak yemişliğim var

iki gözüm

önüme aksın ki..

Patronla atışmışlığım,

işten kovulmuşluğum,

beş parasızlığım var..

Yalnızlığım, kalabalıklığım,

mahremim var

her dokusunda..

Biber gazı kokusu,

yarin parfüm kokusu,

yanık kokusu,

mabedin,

deplasmanın kokusu var..

Sadece

destek şarkıları söylemekten

kısılan,

isyanımın, çığlığımın,

boyun eğmeyen yüreğimin

bangır bangır sesi

var o formanın

kumaşında..

Hasretlerim, vuslatlarım,

hayallerim, umutlarım var

dolu dolu..

Çektiğim cigarımın dumanı,

asi yüreğimin imanı var..

En akla sığmaz totemlerim,

kederinden kavrulduğum

matemlerim var

çubuklarının arasında..

SARI’sına ayrı

LACİVERT’ine ayrı

sevdalanmışlığım,

o sevda için

cayır cayır

yanmışlığım var!

Bu yüzden

ağır işte o forma!

Bu yüzden

bir formadan

çok daha fazlası!

Üzerine giy

ve çık sahaya!

Gerisini ona bırak..

Çünkü kazanmak

o formanın

ruhunda,
karakterinde var!

YÜZ
Galatasaray maçını
kazanmadan
yüzümüze
bakmayın
bile!.

SUS-MA-YA-CAK-SIN!
Sen FENERBAHÇE’sin!.
Haksızlığa susmak
senin genlerinde yok!

Zorba padişahlara,
kendini bilmez işgalci generallere,
kapına kilit vurmak isteyen
darbecilere,
onuruna leke sürmek isteyenlere
kafa tutmuş
bir ruh nefes alıyor
üzerindeki renklerde!

O yüzden hakkın yok
susmaya,
boyun eğmeye,
yenilgiyi kabullenmeye!

“Konuşursam
yer yerinden oynar”
demeyeceksin artık..
Bir bir anlatacaksın..
Zaten
kıçı başı ayrı oynuyor
o yerin!
Bırak yıkılsın
kirli dünyaları başlarına..

Şerefine musallat olanlar
canına, kanına susamışken
sen susmayacaksın!
Her zamankinden
gür çıkacak sesin!
Gök gibi gürleyip
YILDIRIM gibi çakacaksın!

Çakma baronlar
ligin şeklini dizayn etmek için
sansar’lık yaparken
alt üst edeceksin
sırtından para kazananların
hesaplarını!

Ağızlarından salyalar saçarak
ekranlarda, manşetlerde
fink atanları
kendi salyalarında boğacaksın!

Birkaç bilmemne çocuğunun
talimatlarıyla
çaldıkları düdükleri
duvara falan astırmayacaksın!
Düdük gibi öttüreceksin
icabında..

Kariyerine, hocalığına,
gözyaşına
laf edenlerin karşısında
had bilmeyip
had bildireceksin!
“Susmak efendiliktir”
 demeyip
densizlerin efendilerine
ağıtlar yaktıracaksın!

Emeğine, alın terine
göz dikip
hakkını gaspederlerken
sahada susmayacaksın!
Futbolun, yeteneğin,
hırsın, inancın
konuşacak!
Üzerindekinin
alelade bir forma değil
ÇUBUKLU olduğunu
unutmayacaksın!
Trip atmayacaksın,
bozuk atmayacaksın;
gol atacaksın!
29. Şampiyonluğa
imzanı atacaksın!

Tribünde susmayacaksın,
küsmeyeceksin!
Boğazın patlayacak gerekirse!
Seni susturmaya yeltenenlere inat
inleteceksin
dört bir yanı!
Düdüğü, hödüğü titreyecek,
sevdiğin, kutsal bildiğin
aşka gelecek!

Susmayacaksın
FENERBAHÇE’li Kardeşim!.
Çünkü sustukça
sıra sadece
sana gelecek!

“BEŞ” EDER!
“İki kere iki dört eder
Fakat ben beşim”
demiş
Şair Nahit Ulvi Akgün..

İki kere ikilerin
dört bile edemeyip
çoğunlukla koca bi sıfır çıktıkları
bi ülkedir burası ya,
neyse!

Hepsini toplasan
sıfır bile etmeyenlerin inadına
hep 5’i bulur
FENERBAHÇE’nin
iki kere ikilerinin sonucu..

Daima
en az bir adım
önde olmuştur
peşinden koşmaya
mahkum olanlardan..
Ki aslında
çoğu kez
fersah fersah ilerde olduğunun da
altını çizmek lazım!

Stadı, tesisi, projeleri
rakipleri hayal bile edemezken
hayata geçti, evet..
Kupa sayısı,
şampiyonlukları,
zaferleri
diğerlerinin
kat be kat üstünde,
doğru!..

Ama hep ilerde oluşunun nedeni
çok daha derinlerde,
özde yatıyor..

O yüzden kıskanılıyor hep,
durdurulmaya çalışılıyor..
Futbolcusunun formasına da,
armanın sevdasına da
arkadan uzanan eller var
her daim!

Ne gol atanı, ne tutanı,
ne de bu renkler uğruna
hapis yatanı
takdir görür
bu sebeple..

Hocasının, sporcusunun,
yöneticisinin yaptıkları
bi türlü göze girmez de,
rakip kaleye soktuğu her top,
cümlesine birden girer!

Düşmanı dışarıda kudurur,
haini içeride!

Manşetler yalanlarla köpürtülür,
tribünler
menfaat ekmeklerine
yağ sürülmeyenlerin
ihanetleriyle!
5 gol atsan da yaranamazsın,
üst üste
5 kupa kaldırsan da..

Zaten yaranmak değil,
gocunanların yarasına
tuz basmaktır
FENERBAHÇE’nin
varlık sebebi!

Taktik, diziliş, koşu mesafesi,
gol, galibiyet,
şampiyonluk rakamları..
Matematik zaten tamam..
Felsefesini
çözeceksin önce!

Varsın onların iki kere ikileri
dört etsin..
Hatta koca bi sıfır!..
Ciğeri beş para etmezlerin
güdük dünyasında
bir pırlanta gibi parlamaya
devam edecek
FENERBAHÇE’nin beş’i!

NOT :
“İsminin önünde neden 5 var” diye soranlara da
cevabımdır bu yazı!

FENERBAHÇE KORKUSU
Başka bi şeydir o!
Düşman başına,
zangır zangır titretir bacakları..

Sahaya don, atlet attırır;
direk söktürür
Maazallah..

İnce ince çalıştırır,
kalın kalın
doldurtur paçalara!

Kamyon kamyon hamsiyi
kavağa çıkartır,
hocaya
hayır duası okutturur!.

Kupa papazı da olursun
bu korkudan,
maçan da yemez bazen..

Kapı kapı
kupa dilendiğin de olur,
kupa yerine
sapını kavradığın da!..

Kara para “AK”lamaktan 
5 para etmez şerefin,
seni kollayanı yalamaktan
dilin aşınır!

“Takımı sahadan çekerim” dersin
ama her defasında
azap çekersin sadece!

Hakemi ararsın,
günü geldiğinde
kaçacak delik arayacağını
hesaplamadan!

Tek çare diye sarıldığın iftiraları,
itiraf ettirir
üç buçuk atan yerin!

12-0-0 düzenini
armağan edersin(!)
dünya futboluna
gö(z)ünün korkusundan..

Sahada ezilirsin,
ÇUBUKLU’nun ağırlığı altında
ezilirsin..
Kısaca
ezim ezim ezilirsin,
ezilmek kaderin çünkü!

Mutluluğun
FENERBAHÇE’de olmaktan geçtiğini söyleyip
üç kuruş için
huzurunu satarsın!..

31 yıldır görmediğin
şampiyonluk kupasını,
17 yıldır görmediğin
galibiyeti
daha sittin sene de
göremezsin!

Ancak
ayakoyunu, hakem tehditi,
zibidi kabadayılıkla
aldığın beraberliğe
köçekler gibi sevinirsin
tıpkı
uyuz hemşiren gibi..

Senin için
FENERBAHÇE maçları
derbi değil,
tarihinin
bitmek tükenmek bilmeyen
derdi..

Ama sen de biliyorsun ki
yok bu derdinin bir çaresi..
ÇUBUKLU karşısında
ezik büzük olmaya mahkumsun
bu zavallı kafayla
varoldukça!.