DÖRT İŞLEM

Bi acayibiz

FENERBAHÇE’liler olarak,

kabul edelim..

Sevdaya el uzatıldığında

en balyozundan yumruk oluruz da,

kendi içimizde ayrışırız

hemencecik..

Hep bi matematiğimiz

şaşar zaten..

11 puan geriden gelip

şampiyon oluruz..

17’de 16 yaparız

sıkıya gelince..

103 gol atarız tek sezonda..
3-0’dan geri dönüp
4-3’ü buluruz..
10 kişiyle 6 atarız falan..

Alt tarafı dört işlem var

matematikte..

Onun da

yanlışlarını seçeriz

lazım olduğunda..

Gücünü TOPLAYIP,

okkalı bi tokadı

kuyunu kazanların

suratlarına ÇARPMAK varken,
aşkı ıskartaya ÇIKARTIP,
BÖLÜNMEYE yüz tutmak niye?

Ha bak bölünme deyince de

üstümüze yok ha,

doğruya doğru..

AZİZ’ciler, ALİ'ciler,
AYKUT’çular, ALEX’çiler..
ERSUN'cular..

Topçusunu her fırsatta

gömen de var aramızda,

ne yaparsa yapsın

Tanrı gibi görüp

kutsayan da…

LACİVERT’ten hazzetmeyip
sırf SARI giyineni de gördü bu gözler,
“SARI parçalılarda da var ya,

en güzeli LACİVERT” diyeni de..

Oysa ki SARI

tek başına sadece SARI,

LACİVERT sadece LACİVERT..

Yan yana olduklarında

ÇUBUKLU onlar..

Yan yana yıkılmaz bir duvar..

Eksilmeyeceksin Kardeşim..
Ne inancından,
ne umudundan,
ne mücadelenden
eksilmeyeceksin..

Bölünmeyeceksin
ocu, şucu, bucu diye..
Fikir farklıları candır,
derin ayrılıklar cana kast..

Ha göre göre
bölmeyeceksin de..
Hata yaptığını,
yıprandığını, yıprattığını
göreceksin..

Ömür verdiğin sevdayı

omuzlayacak, düşürmeyeceksin;

çakalların kucağına da,

kendi hırsının, egonun eline de..

“Aynı sesi çıkarmadıkça

başarılı olunamaz” diyorsan

yükselen sese

kulak vereceksin..

Sevda da hepimizin,
dava da..

Tek başına
sahiplenmeyeceksin!

Eskiye sövmeyeceksin,
yeniyi dövmeyeceksin!
Başkanı, hocayı, topçuyu
ne hata yaparsa yapsın
pohpohlayıp övmeyeceksin!

"Enkaz devraldım"
edebiyatı yapmayacaksın
ama
enkaz da bırakmayacaksın!

Pantolon çekmeyeceksin,
ceketsizden hesap soracaksın!

Küsmeyeceksin
ne olursa olsun,
yeni gelene omuz vereceksin,
yol göstereceksin!

Vaziyet kötü,
gidişat vahim;
kabul..

Ama en olmadık zamanlarda,
en acayip refleksleri gösteren
güçtür FENERBAHÇE,
unutma!

Ve sen FENERBAHÇE olmadıkça
attıkları yumruğa makas,
sıktıkları mermiye taş,
golüne ofsayt,
penaltına “oyna” demeye
devam ederler..

Problem belli
ama çözüm de net!
Gücünü BÖLME!
Bir araya TOPLA!
Sıkı bir yumruk ÇIKAR!
Ve yüzlerine ÇARP!

3 TEMMUZ NE ZAMAN BİTER?

Bir FENERBAHÇE’li olarak
son düdük çalmadan
“kazandık” dememeyi
öğrendik
elhamdülillah!

Suçlu değildik ki

aklanalım!
Savcı talebine

hakim kararına

ihtiyacı yok

SARI LACİVERT vicdanların..
3 Temmuz sabahı
zaten kararını verdi
FENERBAHÇE’li..

Ne alçak kumpasın maşalarının
yargılanması
bitirir
içimizdeki kor alevi
ne de mahkeme kararı!

Yargıtay
suçsuzluğumuzu onaylayıp
tokmağı vurduğu an da

bitmeyecek

o yangın!

Bu kumpası

ilmek ilmek örüp

“gülerek izleyen”ler

hesap verdiğinde bitecek!

Durumu vahim bulup

“zarar verdiysem,

bedelini cebimden öderim”

diyenler

o bedeli ödediğinde

bitecek;

hem de kuruşu kuruşuna!

“Üflemeyle sönmeyen ateşin”

kundakçıları

o ateşte

cayır cayır yandıkları gün

bitecek!

Rakı masalarında

dansözlükle yalanlarını pazarlayanların

o içtikleri rakılar

bi yerlerinden

fitil fitil geldiğinde

bitecek!

Manşetlerini, sütunlarını

doğru haberin mürekkebiyle değil,

pis ağızlarından akıttıkları

salyalarla süsleyenlerin

o iğrenç ağızlarına

hacet giderdiğimiz gün

bitecek!

Paraleli, teğeti, yamuğu

ne kadar geometrik oynak varsa

yargı önüne çıkıp,

adaletin keskin kılıcının

tadına baktığında

bitecek!

Ve işte o güne dek,

FENERBAHÇE’linin

sevdasını savunma inancı

ne olursa olsun

asla bitmeyecek!  

2 TEMMUZ’un YILDÖNÜMÜ
2 Temmuz 2011 günü
sezonu açarken
“Sıkıntılı başladığımız sezonu
şahane bir şekilde bitirdik” diyordu
AYKUT KOCAMAN,
asıl sıkıntının
ertesi gün başlayacağını
bilmeden..

Bilmiyorduk. Hiç birimiz..

O yüzden
o gece FENERBAHÇE’li olarak uyuyup
sabah
FENERBAHÇE’nin ta kendisi olarak
uyandık!

Şampiyonlar Ligi
hayalleri kuruyorduk,
mahkeme, cezaevi kapılarında dolaştık
sezon boyunca..

Balayındaydık kimimiz..
Değil ayımız,
yıllarımız zehir oldu,
düğüm oldu
boğazlarımızda..

O gece baba oldu
bazılarımız..
3 Temmuz da doğumgünümüzdü.
Hiç kutlamadık
o günden beri..

Mezun olduk, kep attık
2 Temmuz günü..
Ertesi gün
yeni bir hayatımız olacaktı,
gerçekten de
yeni bir hayatımız oldu
SARI LACİVERT duvara dönüşen..

Sıradan bir yaz günüydü
2 Temmuz
cennetten çiçek topladığımız
rüyalarımızda..
3 Temmuz sonrası
cehennemi tattık..

“Türkiye’de bize rakip yok” diyorduk
Cumartesi günü..
Pazar gördük ki
meğer tüm Türkiye
bize rakipmiş..

“Dar gelir lan bu lig” derken
daracık koğuşlara attılar
canlarımızı..

Kupalar, sevinçler,
heyecanlar
inşa ederken
umutlarımızda
tüm dünya
başımıza yıkıldı!

Yeni transferleri beklerken
bir anda
aklımıza bile gelmeyen bir mücadeleye
transfer olduk
topyekun..

Çocuktuk,
bir gecede büyüdük!

Emenike’nin Niang’la
çift forvet oynadığı anın
görüntüleri
kafamızda canlanırken
para sayma görüntüleri olduğunu söylüyordu
aşağılık haber bültenleri..

“Koskoca FENERBAHÇE Başkanını
içerde tutacak halleri yok ya”
demiştik,
1 yıl hapiste yatırdılar!

İyinin kazanacağına dair
ümitlerimiz yeşermişti.
Adalete olan inancımızı kaybettik
bir gün sonra..

Çıtayı çok yükseltmiştik.
Sopayla çıktılar karşımıza..

Kahvaltıda ne yeriz diye
uyandığımız sabah,
gaz yediğimiz,
cop yediğimiz,
terörist diye damga yediğimiz günlerin
başlangıcıymış meğer..

Tek derdimiz
“yan pas”tı.
İğrenç bir kumpasın
içinde bulduk kendimizi..

Dualarımız vardı
masum, samimi..
Beddualarımız oldu
gözyaşlarımızla beslenen..

Bir gün önce
zaten biliyorduk
tertemiz olduğumuzu.
Bir gün sonra
şüphenin zerresi bile olmadı!

Eylül olsa da sezon başlasa’dan
Şubat olsa da
mahkeme başlasa'ya evrilen
acayip bir süreci yaşadık
iliklerimize kadar..

O günden sonra
ömrümüzden yıllar,
çevremizden dostlar,
para, ev, iş
kaybettik.
Ama “FENERBAHÇE için
bir şeyler yapmalıyım” inancını
hiç kaybetmedik!

Bir daha asla
2 Temmuz öncesine
dönemeyeceğiz.
Ama bize 3 Temmuz’u yaşatanlardan
mutlaka hesap soracağız!

NOT : Bu yazı aşağıda twitter hesapları olan  değerli FENERBAHÇE’lilerin katkılarıyla yazılmıştır. Her birine ayrı ayrı teşekkür ederim.

@impatient1907
@eminsin1907
@FENERBAHCEGO
@tarum1966
@fenerlikontes
@mervepekdgn1907
@AfsrSelenay1907
@delilacivert
@mustafa_d3mir
@emrah_mercan
@kocamanFbli
@Ergun97
@Avalancheer
@idriskocaman59
@FSivaci
@hakahacken
@solayagi
@Fariz_rsg
@mehmetaligven3
@a_mahmut
@AlimHas24518267
@IclalYarkutay
@goktugdalgic
@Meolgun
@mrtgul1907
@EminD_1907
@GizliForvet
@birsen_guneysu
@1907_Cubuklu
@karaarslan_khan
@Vakanuvis31
@vdtakturk
@TanzerDuran
@BirginYusuf
@Metehan48331280

3 TEMMUZ 1 KUMPAS

Düzmece büzdürmece

dil üstünde aldatmaca!

Allem kulem

hacıyatmaz

afiyetle yutturmaca!

3 Temmuz 1 kumpas

burgu burgu

bir kurgu..

Silahlı milahlı montajlar

ömrübillahlı şantajlar!

Medyanın uşaklığı

yalanın gevşekliği!

Sehven yazılan adresler,

bunu okutmaya çalışan

teresler..

İçimizi acıtan

serum şişeleri

manşetleri süsleyen

kara çalma klişeleri!..

Tarla yeşillendi mi?

Buğday başaklandı mı?

1 Numaranın havuzu,

inşaatın tapusu!

Mumu yatsıya kadar yanan

Billyoner yalanı!

Kalemleri satılık

lejyonerler talanı!

İpe sapa gelmez

19 maçlık fezlekeler..

Kaldır kolları oh oh

şıkıdım şıkıdım

mezdekeler!..

Hiç doğmayan kız kardeşe

verilen arabalar,

olmayan görüntülerde

sayılan paralar!

Önceden bilip

gülerek izleyen kahinler,

görmezden gelinen

doğan görünümlü şahinler!..

Gazete haberlerinden çıkartılan

safsata “yüzde yüz”ler!

Jurnali tezgahlayan

yüzsüzoğlu yüzsüzler!..

İçki sofralarından kalkıp binilen

imamın çok oturgaçlı kayığı!

Kukla gibi oynatılan

bademin pis bıyığı!

Onurun harcandığı

vıcık vıcık çıkarlar..

Köşeleri tutan

ağzı salyalı çakallar!.

Hiçe sayılan

masumiyet karinesi!

İftihara geçen(!)

iftiralar karnesi!

El etek öpen takkeciler,

keselerini dolduran

cukkacılar!

Gerçekleri saklayanlar,

suçluları aklayanlar..

“Gerekirse mermi kullanın”

borazanları..

Sağa sola saldıran

güç abazanları..

Helikopterden sıkılan

biber gazları..

Tomaya atılan(!) kafanın

şark kurnazları..

Musallat olunan kupalar,

korkutulan sopalar..

Kes yapıştır tapeler

itinayla takılan tıpalar!..

“İnce ayar” manevralar..

En kalınından palavralar..

Nutella’dan hallice mütalaa,

iddia kuponundan bozma

iddianameler!

İşkembe-i kübradan sallayan

süpper savcı,

hariçten okunan

inleyen nağmeler!..

Verildi fetvalar,

kırıldı kalemler,

ama direnişle taçlandı yine de

 “sevginin gerektirdiği”

eylemler..

Dört bir yanı

ihanetin o leş ateşi bürüdü!

SARI LACİVERT sevdalılar

adalet için

özgürlüğe yürüdü!

METRİS’te, ÇAĞLAYAN’da

CADDE’lerde, MEYDAN’da..

Yollarda, stadlarda..

YAYLA’da, salonlarda!..

Dönmeyecek yolundan asla

hiçbir FENERBAHÇE’li..

Zaten çok zaman oldu

o sınırı geçeli!..

İster hain olun,

ister tümüyle gaddar!

Devran dönüyor işte

zamanlama manidar!

Bu kumpasın “as”ları

hesap verene kadar

Bitmeyecek bu dava

büyük yeminimiz var!

Düzmece büzdürmece,

bildiğin aldatmaca!

Kare kare çözülecek

bu aşağılık bulmaca!..

OBRA KADABRA
Bazı şeyleri hiç olmayan 
bazı şeyleri de
haddinden fazla olan
çocuklardık biz..

Mahallemizde pota yoktu ama
annemizin el işi kasnağını
ahşap elektrik direğine çivileyip
az çember yapmadık biz
panya nedir bilmeden..

Pahalıydı,
hiç olmadı basket topumuz..
Ama harçlıkları biriktirip
bakkaldan aldığımız naylon topun
neyi eksikti ki Allahaşkına..

Tamam,
basket forması alacak paramız yoktu..
Zaten paramız olsa da
alacak yer yoktu..
Ama atletlerimiz vardı
arkasına ispirto kalemle
numara yazdığımız..

Az büyüyüp
lise yollarına düştüğümüzde
bedenci “hadi serbestsiniz” desin diye
gözünün içine bakardık
o tek potanın altına
koşabilmek için..

Üstümüz başımız delik deşikken
deliksiz basket attığımızda
kral gibi hissederdik
kendimizi..

Kanımız daha deli..
Bir kızı sever gibi sevmezdik de
kızlara hava atmak için
severdik işte
basketi..

Boyumuz kısaydı,
smacı basamazdık..
Ama
“smacı basmadan duramadığımız”
rüyalar kurardık
gerçekleşeceğini bilmeden..

Hiç bi şeyimiz yoktu evet,
ama hayallerimiz vardı işte..
Güzel hayaller..
Masum hayaller ulan..

Ha bi de
yere göğe sığdıramadığımız
sevdamız vardı
ÇUBUKLU’dan yana..

Tek eksiğimiz
bi sihirdi aslında..
Yüreklerimize,
o masum hayallerimize dokunacak
bi sihir..

Sonra o geldi
elinde
görünmeyen
sihirli bi değnekle..

Kendisi zaten inanıyordu,
bizi de inandırdı
yapabileceğimize..

O pamuklara sarmaya kıyamadığımız
hayallerimizi
sevdaya katıp
harman etti.
Hem büyüttü çocukluklarımızı
hem de hep çocuk kaldık
bi yandan..

Bi takım kurmadı sadece..
Savaşmaya,
savaşıp kazanmaya
aç bi ordu kurdu
milyonlarca askeri olan..

Düştük,
ayağa kaldırdı.
Pes etmemek
bizim ruhumuzda vardı,
bizi anladı,
izin vermedi
teslim bayrağı çekmemize..

Yalnızca
müzemize kocaman kupalar değil,
kalplerimize
tarifsiz bi gurur,
adımıza
düğme ilikleten bi saygı,
SARI LACİVERT aşkın geleceğine ekilen
taptaze tohumlar
kazandırdı.

Kupalar falan hikaye de zaten
yüzlerce meydanda
dev ekranlarda
basket izletti be
şu futbol topundan başka
top bilmeyen ülkeye..

Üzerine uzandıkları
FENERBAHÇE bayrağına
çamuru, kiri değmesin diye
ayaklarını havaya kaldıran çocukların
yüzlerindeki ışıkta
hatırlanacak hep..

Belki hiç bilmeyecek
hayatlarımızda dokunduğu yerin
anlamını!

Efsanenin ruhunda yaşayacak
o ruha yakışan
sihirinin izleri,
unutulmayacak hiç!
Onun adı KRAL!..
Onun adı BABA!..
Onun adı
ZELJKO OBRADOVIC!.

SEN FENERBAHÇE OLMAZSAN

“Şampiyon olmak mümkün
FENERBAHÇE olmak imkansız”*
öylesine yazılmış bir cümle değil,
bir manifestodur
kulübün ruhunu anlatan!

Sahada, saha dışında
canına ot tıkama hırsıyla
her naneyi yiyene
haddini bildirmek için
her şeyden önce
FENERBAHÇE olacaksın çünkü..

Sen FENERBAHÇE olmazsan
kabak gibi penaltın da verilmez,
buz gibi golün de yenir,
aileden sanıp “emrindeyiz” dediğin
TFF başkanı
kuyunu da kazar,
“Tarihi Şamar” diye
manşet de atılır..

Sen FENERBAHÇE olmazsan,
düşmanın kuklası bile
gemi azıya alır,
at oynatmaya kalkar
evinde, mahreminde..

Sen FENERBAHÇE olmazsan,
görmezsen yanlışını, hatanı,
yapılmayacak ne kadar şey varsa
yaparsan,
kendi ipini kendin çekersen yani,
e gerek de kalmaz
seni dağıtmaya
ant içenin zahmetine..

Bi de üstüne
birbirine düşersen
kenetlenmek, tek yumruk olmak dururken
-ki öcü gibi korkulur bundan,
çünkü felaketleridir-
daha da ayrıştırmak için
ne nifak senaryoları sürülür
piyasaya..

Sen FENERBAHÇE olmazsan,
SARI LACİVERT duvar hani,
o duvarın harcını,
ustasına sevdalısına değil,
intikamcı sosyal medya tayfaya,
beceriksiz boş gezen kalfaya
kardırırsan,
değil duvar,
kaldırım taşı bile olamazsın
zafere giden yolda..

Sen FENERBAHÇE olmazsan,
kimi ceketini çıkartır,
kimi astarına kadar
pisliğe bulanmış ceketleri giyer,
defile yaparlar karşında..

Oysa sen FENERBAHÇE’sin..
Gücü uzakta aramana gerek yok!
“Muhtaç olduğun kudret
damarlarındaki asil kanda
mevcut” zaten..

Ananın ak sütü gibi helal
en kıymetli şampiyonluğunu
soru konusu yapmayacaksın!
Haddini bilmeyenlerin
kafalarına kazıyacaksın!

SARI ile LACİVERT’in
yan yana gelmesinden bile
ödleri patlayanların
en korkunç kabuslarını
gerçeğe dönüştürecek
kuvvetin var senin..

“Tarihi şamar” manşetini
atacak, attıracak,
bundan nemalanacak kadar
zıvanadan çıkan şuursuzları
şamar oğlanına çevirmek
senin tarihi görevin..

Maç kaybedilir.
Kupa kaybedilir.
Sezon kaybedilir.
Ama ruh kaybedilmez.
Onu kaybedersen,
her şeyini kaybedersin ki
gerisinin bir anlamı
kalmaz zaten..

Çünkü
“şampiyon olmak mümkün
FENERBAHÇE olmak imkansız”

Bunun sağı solu,
o’su bu’su, başka yolu yok!
Ya FENERBAHÇE olacaksın
ya da hiçbir şey!

(*) Sözün sahibi büyük usta İSLAM ÇUPİ’nin ruhu şad olsun..