BERAATİZİMMET!

Sıfır toleransçı UEFA

sözde şike davasında

beraat çıkmasın diye

resmen dua ediyormuş..

Bak resmen diyorum,
Papa onaylı zaar..

Yalnız,

arkadan iten “yamuk”larla

“paralel” edilen dualar gibiyse

o iş nanay!

Gökten kemik yağdığına da

şahit olmadık hiç!

Duayla falan da

yürütmez onlar

pis işlerini..

Sağlamca bağlayamadıkları

kazıklarından

kaçarsa da o malum eşekleri,

hemen semeri vuruverirler

tepelerine!

Ama bi tutuşma,

inceden bi titreme

almıştır paçalarını!

Nasıl almasın?
Kumpas ağı

ilmek ilmek çözülmeye başlamış,

başa çorap örücüler

tekmeyi yemişler kıçlarına

bir bir!

Ne 19 maçta

‘şike tespit eden(!)’

polis kalmış

koltuğunda,

ne ‘gülerek izleyen’ savcı..

İftiranın mucidi,

pensilvanya'nın ‘öz’ yavrusunu da

şutlamışlar,

utanmadan
‘yanlış varsa düzeltirsiniz,

hakkınızı helal edin’ diyen

hakimi de..

Sadece onlar mı?
Dinleyen, dinleme izni veren,

sorgulayan,

adaletin ırzına geçerek

mahkum eden

kim varsa,

tekmili birden!

Rakı masalarında

yüzdelik yalanlar yumurtlayanlar da,

o yumurtalarla

omlet pişiren

badem bıyıklı da
çoktan

kapsama alanı dışında!

Duasını eden

UEFA değil aslında,

bu komplonun

yardakçıları, şakşakçıları..

E, bavulcu içerde

inim inim inlerken

davulcuyla zurnacı da

üç buçuk atacak tabi,

‘ya benim de

ipim çekilirse’ diye..

O ödünüzü patlatan

beraat kararı

daha ilk günden çıktı

temiz vicdanlarda!

Zimmetinizin patlayıp

ortalığa saçılmasına da

ramak kaldı!

FENERBAHÇE’ye çamur atanlar

er geç belasını bulur!

Bugün olmazsa yarın,
belki
yarından da yakın!

İ‘NANI’N ÇOCUKLAR!
Güneş hep SARI,
gök hep LACİVERT

yürekten sevene!

Gözyaşlarıyla yıkanan yüzler

gülmeyi de bilir elbet

söz konusu

FENERBAHÇE olunca!

Metreyle ölçülmez,

kiloyla tartılmaz ki

bu sevda!

Evinde 100 tane forma varken

yenisini almadan

kendisini kötü,

suçlu hisseder

bu yüzden

bu sevdanın tutkunu!

ÇUBUKLU’nun kokusu tüter

ciğerlerde

buram buram..

Ama almak için

ya maaş günü

ya da harçlık beklenir

mecburen..

Baba emaneti

renkleri solmuş

eski forma evde,

miras bırakılacak

ÇUBUKLU’nun sahibi

omuzlarda!

Ki karıncalanmaya da başlar

o omuzlar

ilk santra düdüğünü

düşündükçe..

Bilet kuyruğunda

sabahlayan haytaların

kırlaşmış saçları

kombine kuyruğunda

parıldar artık..

Anadolu'da
mahalle, köy kahvehanelerinden
en öndeki tahta sandalye 

kapatılır 

daha Temmuz başında!

Maç koltuğunun minderleri

şimdiden

düzeltilmeye başlanır

evde..

Yeni totemler belirlenir,

ama eskilerinin de

tadı başkadır ha!.

Kimi SANTOS’un

son saniye golünü açar

internetten,

kimi dost meclisinde

bay çalım HAKAN’ın

kulaklarını çınlatır

sene 89 diye başlayan

muhabbetlerde!

Fikstüre göre yapılır

tatil planları

ve hatta

düğün dernek,

sünnet..

Yeni transferlerle

hava atılır,

caka satılır,

ama
fiş alınmaz!

Davası, iftirası,

kurşunu, kumpasına rağmen

dibine kadar inanır

sevdalı yürekler

güneşli günlere!

İnançla, umutla

yoğrulmuştur çünkü

bu aşkın hamuru!

Hayat başkaları için

normal seyrinde

devam ederken

gizliden gizliye

bir geri sayım başlar

FENERBAHÇE’linin ruhunda..

10, 9,

8, 7,

6,

5, 4, 3, 2, 1…
Laylaylaylaylaylaylaylaylaaaaayy...
FEEEENEERBAAHHÇEEEEE!!..

BUGÜN GÜNLERDEN…

Bugün günlerden

direniş ateşinin

ilk kıvılcımı!

Koru hala

alev alev yanan!

Bugün günlerden

üç ayda unutulur sananların

ilk g*t oluşu..

Ve de

son olmayacak!

Bugün günlerden
YAYLA yolunda

deftere çizilen

FENERBAHÇE bayrağı!
Sonsuza kadar

yetecek bize

gölgesi bile..

Bugün günlerden

gözlerde buğulanan

yaşların isyanı!

Sevdamız uğruna

akıtmaktan

hiç çekinmediğimiz,

tertemiz!.

Bugün günlerden

CADDE’nin tozunu

yüreklerimizin dumanına

kattığımız gün!
Ama SARI LACİVERT’e

toz kondurmadan!

Bugün günlerden

titreyen asfalt,

öfkeli ayaklar!
Sonrasında

METRİS, SİLİVRİ,

ÇAĞLAYAN yollarını da

arşınlayan!

Bugün günlerden

“gerekirse mermi kullanabilirsiniz”..

Hani şu

4 Nisan’da

gerektiğine karar verdikleri..

Bugün günlerden

paraleline yamuğuna

başkaldırı,

alayına gider!
Haksızlığa karşı yürüyen

bir koca çınar!

Bugün günlerden

sokaklarda oynayan FENER,

kaldırımlar tribün!

Hiç susmayan,

susturulamayan,

susturulamayacak!

Bugün günlerden

köprüden önceki son çıkışın

pas geçilmesi!

E sonuçta

burası KADIKÖY,

buradan çıkış yok!

Bugün günlerden

yalana, iftiraya

meydan okuyuş,

gerçeğin kötü huyu!

Ortaya çıktıkça

üç buçuk attıran hani!

Bugün günlerden

“Hükümet düşer,

enflasyon düşer

FENERBAHÇE babayı düşer”..

Düşenler de,

ayakta kalanlar da

belli şimdi!

Bugün günlerden

özgür dünya düşleri,

öpülen ÇUBUKLU forma!

Anılarda yaşayan,

acı olan,

marş olan tribünlere!

Bugün günlerden

ALİ İSMAİL KORKMAZ!

FENERBAHÇE Yıkılmaz!
Korkmadık!

Yıkılmadık!
Yıkılmayacağız!

BEN OLMADAN OLMAZ!
Ne sürülecek tarla kaldı,
ne de ekilecek ekin..

Ne uyduruk tapelerin umrumda,

ne önüme dizdiğin engeller?

Ne YAYLA, ne CADDE,

ne de KÖPRÜ keser

öfkeli ayaklarımı!

Artık ne ırmaklar tarif eder

gözyaşlarımı

ne de uçsuz bucaksız nehirler!

Sen

aylarca kustuğun zehir

beni öldürür mü sandın?

Sıktığın o kurşunlar

beni durdurur mu sandın?

Alın terimi, onurumu

tırsıp satacağımı mı sandın?

Transfere, kupaya dalıp

davamı unutacağımı mı sandın?

Tazyikli suyunu,

copunu, gazını,

yalanını, dolanını,

acını, kanını, gözyaşını..

Ben ait olduğum ruh adına

şerbet sayıp kana kana içtim hepsini!.

Döktüğüm gözyaşımla aldım

zafer yeminimin abdestini!.

Sevdam “ÇAĞLAYAN” olacak

bir kez daha

iftira kayalarının önünde!

Bir ok gibi saplanacak umudum

haksızlık duvarlarına!

8 TEMMUZ günü

orucumu inancıma,

direnişimi coşkuya

bağlayacağım!

8 TEMMUZ günü

bu kez sevinçten ağlayacağım!

Yüreğimde SARI LACİVERT cesaretim,

omuzlarımda FENERBAHÇE ruhunun gururuyla

orada olacağım!

Güzel güneşli günlere

hep birlikte uyanabilmek için!

Orada olacağım,

çünkü biliyorum;

ben olmadan olmaz!

DÖRT YILIN MUHASEBESİ

4 yıl önce bugün

sabaha değil

kumpasa uyandım!

Ellerim titredi önce..

Sonra boğazıma oturdu

o dört yıldır

gitmeyen yumru..

Ağladım!

Hüngür hüngür hem de..

İçimi yırta yırta..

Kabullenmedim,

SARI LACİVERT’ti isyan bayrağım!

Sevdama leke sürmek isteyenlerle

savaşacağıma yemin ettim!

FENERBAHÇE RUHU

beni çağırdı,

koştum;

CADDE’ye, YAYLA’ya,

SİLİVRİ’ye, ÇAĞLAYAN’a,

METRİS’e..

Cop yedim,

yerlerde sürüklendim..

Gaza boğuldum,

gözaltına alındım,

hapis yattım be!

Asliyesi, sulhu,

ağır cezası, mahkemesi,

hakimi, hükmü,

savcısı, mütalaası

yaladım yuttum,

hukukçu oldum!

İlk bana “çapulcu” dendi,

TOMA’ya kafayı

ilk ben attım!

Yaralandım,

karalandım,

lime  lime paralandım ulan!

Saçım ağardı,

kırıştı yüzüm,

yaşlandım

yaşımı yaşayamadan..

Kalbim tekledi,

hem de kaç defa..

Tansiyon fırladı..

Şeker sapıttı..

“Kanser et bizi FENER” diye

dalga geçerdim,

kanser oldum..

Radyoterapi,

kemoterapi,

fizyoterapi,

psikoterapi..
Bütün hastalıklara çare

FENER’terapi!

İşimden, gücümden,

eşimden oldum..

Terkedildim,

beş parasız kaldım..

Çoluğun çocuğun

yüzünü görmedim

ama

mevsimin hep

güzünü gördüm..

Bu dava için

evimi, arabamı sattım,

banklarda, bahçelerde yattım..

Dilim mecazdan,

yuvam hacizden

kurtulmadı..

Örselendim,

hastalandım..

Öldüm ulan,

daha ötesi mi var?

Boyun eğmedim ama,

biat etmedim,

eyvallah çekmedim namerde;

bir gün bile!

Adım HALE, SELÇUK, LEFTER..
Adım TAMER, CEMİL..
Adım ŞEKİP, İLHAN, AZİZ..

Adım MEHMET, HIZIR, EBRU!
Adım

FENERBAHÇE lan benim!

Yenilmedim işte,
yenilmeyeceğim!

ÖLMEDİĞİMİZ İÇİN ÖZÜR DİLERİZ(!)
Tüm spor kamuoyundan

özür dileriz(!)

4 Nisan 2015 günü

toplu olarak

ölmediğimiz için..

Filmlere, gizli servislere

taş çıkartacak bir suikast planının

başarısızlıkla sonuçlanmasına

sebep olduğumuz için..

Çarptığımız saçmaları

kullanılmaz hale getirdiğimiz

ve saldırganların zararını

tazmin etmediğimiz için..

Atılan üç tane

masum saçmacığı

abartma saçmalığımız için..

“Ne kurşunu, ne saçması,

taştı o yahu”

diyemediğimiz için..

Bir otobanda

otobüsle seyretmek suretiyle

ağır tahrik unsuru

oluşturduğumuz için..

Basit, önemsiz,

sıradan bi meseleyle

gündemi

gereksiz yere

meşgul ettiğimiz için..

Can havliyle

son anda

o frene bastığımız için..

Şampiyon olmak,

kupa kazanmak,

alın teriyle mücadele etmek gibi

ağır ve affedilmez suçlar

işlediğimiz için..

Vurularak

birilerinin

rahatını kaçırdığımız için..

Mal edilmesi

mümkün olmayan

bir mallığı

göz de çıkarabilen

fazla mallara

mal etmeye

çalıştığımız için..

Onca küfre, hakarete

hatta kurşunlanmaya rağmen

hala utanmadan

futbol oynama küstahlığında

bulunduğumuz için..

Rakipler için çıkışı olmayan
SARACOĞLU’ndan

sporcu cenazeleri

çıkaramadığımız için..

Şarampole yuvarlanmadığımız,

hayatta kaldığımız için..

Kendi kendimizi 
"kasten yaraladığımız" için..

Ölüp de

birilerini

sevindiremediğimiz için..

Kısacası
tüm spor kamuoyundan,

kamuya oynanan

bu çirkin oyundan dolayı
biz özür dileriz(!)

HER GİDEN
Her giden

bir gol sevinci kadar kısa

ama bir ömür boyu

hatırlanacak kadar da uzun

anılarımızı

hafıza albümümüze kaldırır

giderken..

“Keşke bi işe yarasaydı”

dediği

kurtardığı penaltının

şampiyonluk demek olduğunu

bilmeden

adını

“yüreklerimizin merkez soluna”(*)

yazdıran çocuğun

güzel yüzüdür

işte o an!

MABED’de anons edilirken bile

cimri davranılan

adının sonuna

Marsilya filelerini röveşatayla döverek

“OVİÇ”i ekleten adamın

hepimize attırdığı

sevinç çığlığıdır o an!

FENERBAHÇE kalesine gelen toplara

hatta tekmelere

uzattığı kafasını

Benfica kalesine uzattığında

ismiyle birlikte

milyonlara

“FENERBAHÇE YIKILMAZ”

tezahüratını söyleten adamın

cesaretidir o an!

ÇUBUKLU’yla attığı

22 golün 22’sinde de  

ama itiraf edelim

en çok da

şampiyonluğun

kilometre taşlarından

biri olan

90+2’deki

Kasımpaşa golüyle

yüzümüzü güldüren

bir “aziz”in

gülümsediği andır o!

Vurduğu yerden

kaleye taksi tutulsa

kaç lira yazar

esprilerini başlatan,

TOPUK YAYLASI’ndaki

gözyaşıyla

hepimizin

yanaklarını ıslatan

andır 

21 numaranın 

belleklerimize kazıdığı!

Her giden

bir iz bırakıp gidiyor işte,

asla unutulmayacak!

Öyle izler ki,

bir araya geldiklerinde

FENERBAHÇE’yi

FENERBAHÇE yapan!

SARI LACİVERT’in

göğsünde nefes alır

vefa dediğin şey..

Ve o vefa

sonsuza dek sürecek yolun toprağına

ter akıtan yolculara

ayrılık vakti geldiğinde

haklarımızı helal edip

içten bir
“uğurlar olsun”

 demeyi emreder!.

----------------------
(*) Bu olağanüstü tabirin yazarı 
FERYAL PERE'nin 
hoşgörüsüne ve affına sığınarak..